Narcyz
Rok: 1963/1965
Wymiary: 56 x 76 cm (arkusz)
Artysta: Salvador Dali
Tytuł: Narcyz
Materiał: Papier Arches
Sygnatura edycji: 12/150
Podpis: odręczny Salvadora Dali
Literatura: M/L: 124, Albert Field: 63-3-H, Goldenberg:65-04-09
Narcyz” to jedna z najbardziej introspekcyjnych i psychologicznie głębokich grafik z cyklu „Mitologia”. Salvador Dalí podejmuje jeden z najstarszych mitów o tożsamości i samoświadomości człowieka. Motyw młodzieńca, który zakochał się we własnym odbiciu – co doprowadziło go do śmierci i przemiany w kwiat narcyza – staje się w jego ujęciu metaforą samopoznania, introspekcji i rozszczepienia osobowości. Dalí interpretuje temat nie jako ilustrację, lecz jako wizję psychologiczną i surrealistyczną. Artysta nie przedstawia Narcyza w realistycznym ujęciu klasycznym – pochylonego nad taflą wody – lecz ukazuje wewnętrzny stan psychiczny bohatera. Postać, którą można rozpoznać po zarysie młodzieńczego ciała lub głowy, zdaje się rozpuszczać w przestrzeni; linie ciała przechodzą w plamy, kontury się zacierają. Ciało nie jest więc konkretną postacią, lecz procesem przemiany. Praca jest zarówno poetyckim autoportretem, jak i refleksją o naturze ludzkiego ego – kruchego, pięknego i skazanego na przemianę. Dalí często utożsamiał Narcyza z artystą. Odbicie w wodzie to nie tylko obraz samego siebie, ale dzieło sztuki -lustro wyobraźni. By stworzyć coś trwałego, artysta musi zginąć jako człowiek w odbiciu swej twórczości.
„Narcyz” Dalí to nie tylko grafika – to .